کی رفته ای از یادم بی تو گریه ها سر دادم بی تو ابر بارانم دردی پنهانم بی درمانم
بی تو از زندگی سیرم بازآ که با تو پر گیرم ای که از دردم آگاهی بی تو میمیرم
همیشه با یادت در گلستانها محو تماشایم
شاید بنشیند در جانم عطر عشقت چون باران شووید گرد غم از دل
عمر من بی روی تو در باغ حسرت چون لاله پرپر شد
شکسته قلبی در انتظار روویت بازآ و سر کن ماتمه دل
ای عشقه جاوید من تکیه گاه و امید من من بی تو سرگردانم رو به پایانم بی سامانم
بهاران پاییز است بی تو صبر من لبریز است بی تو
اشکم چون باران میبارد دنیا درد انگیز است بی تو
همیشه با یادت در گلستانها محو تماشایم
شاید بنشیند در جانم عطر عشقت چون باران شووید گرد غم از دل
عمر من بی روی تو در باغ حسرت چون لاله پرپر شد
شکسته قلبی در انتظار روویت بازآ و سر کن ماتمه دل
