کجاست اون خنده های کوچیک بپرس از قابه عکس رو میز
چقدر یک دفعه ریختیم بهم هی ریختیم به هم هی
یه صورتک رو صورتامون همش فرار از اشتباهمون
بخار بارون رو شیشه است و بارون همیشه است با غمش
تو ذهنه من تو جا گذاشتی یه مشت از خاطراتمونو
تو نیستی من چرا بمونم چجوری سر کنم جنونو
تو این خیابونای تاریک زیادن آدمای تنها کجای این شبه شلوغی صدامو میشنوی از اینجا
یه کابوس بغل کرده شبهامو نیستی نمیبینم فردامو باور نکردم این تنها شدنو
میترسم از این حاله سردرگم خستم همین بارو درکم کن بی تو نمیبینم هیچوقت خودمو
تو ذهنه من تو جا گذاشتی یه مشت از خاطراتمونو
تو نیستی من چرا بمونم چجوری سر کنم جنونو
تو این خیابونای تاریک زیادن آدمای تنها کجای این شبه شلوغی صدامو میشنوی از اینجا
