ببار ای برف…
ببار ای برفِ سنگین بر مزارش
ببار ای برف…
ببار ای برفِ غمگین بر مزارش
به من میگفت برفو دوست داره
به من میگفت اگه آروم بباره
به من میگفت این برفِ زمستون؛ همین که آب شه اونوقت بهاره
ببار ای برف…
ببار ای برفِ سنگین بر مزارش
ببار ای برف…
ببار ای برفِ غمگین بر مزارش
به وقت بازی تو برف زمستون؛ صدای گام هاش وقتی میشد دور
پی او میدویدم توی برفا؛ به من میگفت ندو لیزه زمین ها…
بپوشان بستر پاکش به پاکی
بگو با او که من با خرس کوکی؛ برای خنده هاش دلتنگ گشتیم!
به دنبالش همه جاهارو گشتیم…
ببار ای برف…
ببار ای برفِ سنگین بر مزارش
ببار ای برف…
ببار ای برفِ غمگین بر مزارش
