به رنگ ارغوان قلبم چه شکوه ها که دارم از غم
فراتر از سپیده ای نفس نفس دمیده ای به جان خسته ام عزیزم
برون نمیروی ز سر دو دیده ام ز نو نگر که غرق خون شده عزیزم
چون مه به شام تاری روی پری وار داری سیلاب اشکم جاری من
بازا نگارا نزدم در انتظارم هر دم جان میسپارم در دم من
خزان شده جوانیم بهار زندگانیم ز بس شرر زدی با دامان
مرا دو صد جفا دهی رقیب را بها دهی نمیرسد سری به سامان
چون مه به شام تاری روی پری وار داری سیلاب اشکم جاری من
بازا نگارا نزدم در انتظارم هر دم جان میسپارم در دم من
به رنگ ارغوان قلبم چه شکوه ها که دارم از غم
فراتر از سپیده ای نفس نفس دمیده ای به جان خسته ام عزیزم
برون نمیروی ز سر دو دیده ام ز نو نگر که غرق خون شده عزیزم
چون مه به شام تاری روی پری وار داری سیلاب اشکم جاری من
بازا نگارا نزدم در انتظارم هر دم جان میسپارم در دم من
